Η σημερινή ημέρα σημαδεύεται δυστυχώς από μια μεγάλη απώλεια τόσο για τον ιατρικό κόσμο όσο και γενικότερα για την επιστήμη και την κοινωνία. Ο Παύλος Τούτουζας, έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω ένα δυσαναπλήρωτο κενό, καθώς υπήρξε ένας εκ των θεμελιωτών της σύγχρονης ελληνικής καρδιολογίας αλλά και ένας ξεχωριστός άνθρωπος με ευαισθησία για τον συνάνθρωπο.

Η Ιατρική Επιστήμη και ειδικότερα η Καρδιολογία, του αναγνώρισε πολλά από την μακρόχρονη  προσφορά του και του οφείλει πολλά περισσότερα, καθώς το έργο του και, κυρίως, το παράδειγμά του πρέπει να αποτελεί φωτεινό φάρο για όλους τους λειτουργούς της ιατρικής.

Πέρα και πάνω από τις πρωτοπορίες του και τις διακρίσεις που πέτυχε, και οι οποίες των κατέταξαν ανάμεσα στους «Μεγάλους» της Ιατρικής μας Επιστήμης, εκείνο που σημαδεύει την σημερινή μου θλίψη στο άκουσμα της απώλειας του, είναι η απώλεια ενός ανθρώπου που τίμησε στο έπακρο τον όρκο του, ενός ανθρώπου που μέσα από την ευγένεια, την υποδειγματική αξιοπρέπεια και το ασίγαστο πάθος για προσφορά προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο, ανέδειξε το ανθρωπιστικό πρόσωπο που πρέπει και οφείλει να έχει η Ιατρική Επιστήμη.

Ο Παύλος Τούτουζας, έφυγε πλήρης ημερών και πλήρης έργων. Έργα, τα οποία είναι ο θησαυρός, το «αλφαβητάριο» θα έλεγα της ελληνικής καρδιολογίας, και αυτό είναι μια μεγάλη παρηγορία για όλους εμάς. Εύχομαι ολόψυχα συλλυπητήρια στους οικείους του και σε όσους γνώρισαν από κοντά το μεγαλείο του.