Ως πανεπιστημιακός Δάσκαλος γνωρίζω ότι η μνημονιακή πολιτική των τελευταίων χρόνων οδηγεί σταθερά την Δημόσια Παιδεία σε κατάρρευση: εκπαιδευτικοί λείπουν από τα σχολεία, οι μισθοί τους έχουν κοπεί περίπου στο μισό, η υλικοτεχνική υποδομή συνεχώς επιδεινώνεται εξαιτίας των αλλεπάλληλων περικοπών, οι γονείς καλύπτουν μεγάλο μέρος των λειτουργικών δαπανών των σχολείων, πραγματοποιήθηκαν συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων ενώ σχεδιάζονται κι άλλες, πυκνώνουν τα φαινόμενα υποσιτισμένων παιδιών που λιποθυμούν στα σχολεία, η τριτοβάθμια εκπαίδευση απαξιώνεται και πολλά άλλα.
Στο δυσμενές αυτό κλίμα θα ήθελα ολόψυχα και ομόθυμα να σταθώ δίπλα στα παιδιά που δοκιμάστηκαν στις Πανελλαδικές εξετάσεις, έδωσαν τον αγώνα τους σε ένα δυσμενές περιβάλλον και κατέθεσαν στην ελπίδα του μέλλοντος τους. Να μην τους ευχηθώ τυπικά, αλλά να σταθώ νοερά δίπλα σε όσους είναι ήδη φοιτητές και να συμμεριστώ τη χαρά τους και από την άλλη να μετριάσω την πίεση και την ενδεχόμενη θλίψη όσων δεν κέρδισαν την πρώτη μάχη. Δεν μπορώ να κάνω ούτε το ένα, ούτε το άλλο , αλλά γνωρίζω πολύ καλά, ότι έτσι και αλλιώς νικητές είναι όλοι, γιατί είναι νέοι και ωραίοι και δυνατοί.
Τέλος θα ήθελα να κάνω έκκληση στους νέους φοιτητές της Δυτικής Αθήνας και εκκολαπτόμενους επιστήμονες να μην ξεχάσουν ούτε μια στιγμή στην καριέρα τους τις φτωχογειτονιές που τους ανέδειξαν και την ηθική που τους κληρονόμησαν.
Συγχαρητήρια σε όλους και καλή δύναμη.